Рубрика: Մուտքի ճամբար

Մտորումներ Խոսե Լորենսո Ֆուենտեսի ստեղծագործության շուրջ

Մի հատված ներկայացնեմ։ Ամբոջությամբ կարող եք կարդալ այստեղ։

-Այլևս չեմ ուզում տեսնել այս նկարը,- ասաց նա:
Քանի որ ապակին կոտրվել էր, նրա համար հեշտ էր ինձ հանել շրջանակի միջից: Մի պահ սառնասրտորեն նայեց ու ապա սկսեց ինձ պատռել մանր կտորների: Նրա կատաղությունն այնքան ուժեղ էր, որ ինձնից մնացած ամենամեծ կտորը, ինձ պատռող մատերի եղունգներից մեծ չէր: Թափված հատակին՝ կարծեցի, թե վերջապես եկել է ազատ լինելուս ժամանակը: Փորձեցի կրկին վերածվել երեխայի: Բայց քանի որ ես սնվել էի նրանց երկուսի սիրով ու այդ սերն այլևս գոյություն չուներ, չկարողացա հավաքել կտորներս:

Շատ հետաքրքիր ստեղծագործություն էր։ Մի շնչով կարդացի։ Այստեղ շատ համեմատություններ տեսա ու հասկացա, որ մենք միշտ ձգտում ենք ազատության ու երազում ենք լինել թռչուն, կենդանի կամ նկար։ Բայց արի ու տես, որ ամենաազատն ու երջանիկը երեխան է։ ԵՎ ծնողներն ու մանկավարժները պետք է էլ ավելի երջանկացնեն երեխաների մանկությունը՝ չսահմանափակելով նրանց ազատությունը։

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход /  Изменить )

Google photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google. Выход /  Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход /  Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход /  Изменить )

Connecting to %s